Νόσος Peyronie (Peyronie’s Disease) Όλα Όσα Θέλετε Να Ξέρετε

αναρτήθηκε σε: Άρθρα | 0

Ονομάζεται «Peyronie», «Νόσος Peyronie», «Peyronie’s Disease» ή έστω πολύ απλά «Περονί». Ταλαιπωρεί αρκετούς άντρες κυρίως μετά τα 50 και η πρόληψη και θεραπεία της είναι λίγο δύσκολη, αν δεν ξέρετε τι ακριβώς συμβαίνει.

Διαβάστε μέχρι το τέλος και δείτε οπωσδήποτε το βίντεο!

Peyronie's Disease

 

Είναι μια πάθηση κατά την οποία κηλίδες ουλώδη ιστού (ινώδης πλάκα) αναπτύσσονται κατά μήκος του σώματος του πέους. Αυτό μπορεί να επιφέρει αλλαγές στο σχήμα (καμπυλότητα ή παραμόρφωση) του πέους, πόνο κατά την στύση και δυσκολίες στο σεξ.

Αυτή η πάθηση πήρε το όνομά της από τον Γάλλο χειρούργο François Gigot de la Peyronie, ο οποίος την περιέγραψε το 1743. Η επιλογές των τρόπων αντιμετώπισής της περιλαμβάνουν φάρμακα που λαμβάνονται από το στόμα, που εφαρμόζονται στην επιφάνεια του πέους ή που χορηγούνται με ένεση στον ουλώδη ιστό.

Εκτάσεις, θεραπεία με ηλεκτρισμό, lasers και εγχείρηση είναι κάποιες άλλες επιλογές. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η Peyronie’s Disease ίσως εξαφανιστεί τελείως, αλλά οι περισσότεροι άνδρες πιστεύουν ότι είτε παραμένει ίδια ή χειροτερεύει με την πάροδο του χρόνου.

Τι είναι η νόσος Peyronie;

Νόσος PeyronieΗ νόσος Peyronie είναι μια πάθηση κατά την οποία ουλώδης ιστός (ινώδης πλάκα) αναπτύσσεται κατά μήκος του σώματος του πέους.

Αυτές οι πλάκες προκαλούν το πέους να κάμπτει ή να αποκτήσει σχήμα κλεψύδρας. Η αλλαγή του σχήματος είναι συνήθως ορατή μόνο όταν το πέος βρίσκεται σε στύση.

Τι προκαλεί την νόσο Peyronie;

Η αιτία δεν είναι γνωστή αλλά έχει προταθεί ότι μία ή επαναλαμβανόμενη βλάβη στα αιμοφόρα αγγεία προκαλεί διαρροή σε περιοχές του πέους, οι οποίες συνήθως δεν έρχονται σε επαφή με το αίμα.

Αυτό προκαλεί μια επίθεση από το ανοσοποιητικό σύστημα, με αποτέλεσμα την δημιουργία ουλώδη ιστού.

Άλλες προτάσεις είναι ότι υπάρχει ελάττωμα στην γενετική κατασκευή του ατόμου ή σχετίζεται με χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης.

«Γενετικό» σημαίνει ότι η πάθηση μεταφέρεται στις οικογένειες μέσω ειδικών κωδικών μέσα στα κύτταρα που ονομάζονται γονίδια. Υπάρχει επίσης μια μορφή, κατά την οποία ένα μωρό γεννιέται με την πάθηση (συγγενής) αλλά δεν αναγνωρίζεται μέχρι να επέλθει η σεξουαλική ωριμότητα.

Ποίος εμφανίζει την νόσο Peyronie;

Ο ακριβής αριθμός των ανδρών που εμφανίζουν την νόσο Peyronie δεν είναι γνωστός, καθώς μερικοί ίσως ντρέπονται να επισκεφτούν τον γιατρό τους για την πάθηση. Ωστόσο, εκτιμάται ότι προσβάλει 3-9 στους 100 άνδρες. Συνήθως εμφανίζεται στους άνδρες γύρω στα 50. Η συγγενής μορφή είναι σπάνια. Ένας μικρός αριθμός εφήβων εμφανίζουν επίσης την νόσο.

Υπάρχουν κάποιες άλλες παθήσεις που παρατηρούνται σε άτομα που έχουν εμφανίσει την νόσο Peyronie;

Η νόσος Peyronie παρατηρείται συχνότερα σε άτομα που έχουν διαβήτη, υψηλή αρτηριακή πίεση, υπερλιπιδαιμία, παθήσεις που επηρεάζουν του μυείς της καρδίας και Νόσο του Dupuytren (μια πάχυνση του ινώδους ιστού κάτω από το δέρμα της παλάμης). Συνήθως, παρατηρείται σε άτομα που καπνίζουν ή πίνουν πολύ.

Ποία είναι τα συμπτώματα;

ΣυμπτώματαΑν εμφανίσετε την νόσο Peyronie, το πρώτο πρόβλημα που πιθανόν να παρατηρήσετε είναι ο πόνος κατά την στύση και περιοχές πάχυνσης κατά μήκος του σώματος του πέους.

Θα παρατηρήσετε ότι το πέος αρχίζει και κάμπτει, αποκτά κλίση ή παραμορφώνεται. Αυτό είναι πιο ορατό όταν το πέος είναι σε στύση, αλλά καμιά φορά μπορεί να παρατηρηθεί και όταν είναι σε χαλάρωση.

Η περίοδος πόνου κατά την στύση συνήθως διαρκεί 18-24 μήνες και είναι γνωστή σαν την φλεγμονώδη φάση. Στην συνέχεια, ακολουθεί ένα ινωτικό στάδιο, κατά το οποίο ο πόνος σταματά αλλά ο ουλώδης ιστός συνεχίζει να εμφανίζεται όπως και η παραμόρφωση του πέους.

Σχεδόν οι μισοί άνδρες που εμφανίζουν την νόσο Peyronie εμφανίζουν συχνά και κατάθλιψη.

Πώς γίνεται διάγνωση;

Τα τυπικά συμπτώματα όπως πόνος κατά την στύση και καμπυλότητα, κλίση ή παραμόρφωση του σώματος του πέους είναι συνήθως αρκετά για να υποπτευτεί ο γιατρός ότι έχετε την νόσο.

Ο γιατρός συνήθως θα θέλει να μετρήσει την καμπυλότητα ή την παραμόρφωση του πέους ενώ βρίσκεται σε στύση.

Φωτογραφίες που έχετε τραβήξει εσείς. Με περισσότερη ακρίβεια, με την χρήση αντλίας κενού ή με την χορήγηση ένεσης στο σώμα του πέους για να προκληθεί στύση. Ο γιατρός σας πιθανόν να σας ζητήσει να συμπληρώσετε ένα σύντομο ερωτηματολόγιο για να εκτιμήσει πόσο η πάθηση επηρεάζει την ζωή σας.

Χρειάζεται να εξεταστώ για Peyronie’s Disease;

Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι απαραίτητο να κάνετε καμία άλλη εξέταση, αλλά καμιά φορά ίσως σας ζητηθεί να κάνετε μια τομογραφία, η οποία ονομάζεται υπερηχογράφημα duplex και δείχνει την κυκλοφορία του αίματος στο πέος σας.

Ποίες είναι οι επιλογές αντιμετώπισης της νόσου Peyronie;

Μπορείτε να αποφασίσετε ότι δεν θέλετε να αντιμετωπίσετε την νόσο αν:

  • Έχετε μια ήπια μορφή της πάθησης η οποία δεν προκαλεί πόνο.
  • Δεν είστε σεξουαλικά ενεργοί.
  • Έχετε λίγες ή καθόλου δυσκολίες με το σεξ.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι αντιμετώπισης που δεν απαιτούν χειρουργείο για την Peyronie’s Disease, αλλά μέχρι τώρα έρευνες δεν έχουν καταφέρει να αποδείξουν ότι έχουν αποτελέσματα σε όλους τους ανθρώπους.

Εκτάσεις: το τεχνικό όνομα τους είναι εξωτερική ελκτική δύναμη στο πέος. Περιλαμβάνει την χρήση μιας συσκευής η οποία εκτείνει το πέος. Έχει δείξει κάποια αποτελέσματα βελτίωσης του μήκους του πέους και μείωσης της παραμόρφωσης.

Αντλίες κενού: αυτές δουλεύουν με παρόμοιο τρόπο με τις συσκευές μεγέθυνσης πέους που ασκούν ελκτική δύναμη, δημιουργώντας κενό γύρω από το πέος, εκτείνοντας έτσι το σώμα του.

Φάρμακα που λαμβάνονται από το στόμα: τα φάρμακα τα ποία έχουν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για αυτή την πάθηση περιλαμβάνουν παρα-αμινοβενζοϊκό οξύ, κολχικίνη, πρόπολη, πεντοξιφυλλίνη, βιταμίνη E, ταμοξιφαίνη και ακέτυλο-L-καρνιτίνη. Μόνο το παρα-αμινοβενζοϊκό οξύ έχει την υποστήριξη των Ευρωπαϊκών οδηγιών και άδεια από το Ηνωμένο Βασίλειο να χρησιμοποιείται για την Peyronie’s Disease.

Φάρμακα που εφαρμόζονται στην επιφάνεια του πέους: τοπική βεραπαμίλη χρησιμοποιείτε με επιτυχία για την μείωση του ποσοστού καμπυλότητας και πάχυνσης τους ινώδη ιστού. Ωστόσο, χρειάζεται να χρησιμοποιείται σχεδόν εννιά μήνες για να επέλθουν σημαντικά αποτελέσματα.

Φάρμακα που χορηγούνται με ένεση στον ουλώδη ιστό (ινώδη πλάκα): πολλά φάρμακα έχουν δοκιμαστεί, όπως βεραπαμίλης, ιντερφερόνης και μιας ουσίας που ονομάζεται κλωστηριδιακή κολλαγενάση (πρόσφατα εγκρίθηκε από τον Οργανισμό Ελέγχου Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ). Μελέτες έχουν δείξει κάποια βελτίωση στον πόνο, στο μέγεθος των πλακών και στο ποσοστό καμπυλότητας του πέους μετά από αυτές τις ενέσεις.

Ηλεκτρικό ρεύμα: ο τεχνικός όρος για αυτόν τον τρόπο αντιμετώπισης ονομάζεται ιοντοφόρεση. Φάρμακο εφαρμόζεται στην επιφάνεια του πέους καθώς και ήπιο ηλεκτρικό ρεύμα. Η ιδέα πίσω από αυτό είναι να βοηθήσει το φάρμακο να εισχωρήσει πιο βαθιά στους ιστούς του πέους, όπου έχει μεγαλύτερο αποτέλεσμα. Μερικές μελέτες έχουν αναφέρει ότι αυτή η μέθοδος έχει μερικά πλεονεκτήματα, ενώ άλλοι λένε ότι επιφέρει μικρά αποτελέσματα.

Peyronie’s Disease: Εγχείρηση

Η εγχείρηση είναι ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης που εγγυάται θετικά αποτελέσματα στην νόσο Peyronie.

Ωστόσο, μπορεί μονάχα να προσφέρεται σαν λύση όταν οι αλλαγές που προκαλούνται από την πάθηση έχουν σταθεροποιηθεί. Αυτό συνήθως παίρνει 12-18 μήνες. Η εγχείρηση έχει κάποια ρίσκα όπως σμίκρυνση του πέους και πιθανότητα επιστροφής της παραμόρφωσης. Αν η ακροποσθία σας είναι ήδη στενή ίσως χρειαστείτε περιτομή για να την εμποδίσετε να γίνει ακόμα πιο στενή μετά την εγχείρηση.

Μερικά άτομα μπορούν να νιώσουν κόμπους ή ράμματα κάτω από το δέρμα. Πρέπει να σκεφτείτε προσεκτικά όλα αυτά τα ενδεχόμενα πριν προχωρήσετε στην εγχείρηση.

Νόσος Peyronie (Peyronie's Disease)

Υπάρχουν πολλές επιλογές διαθέσιμες:

Θεραπεία με εξωσωματικά κρουστικά κύματα. Η θεραπεία αυτή χρησιμοποιεί δονήσεις από τα ηχητικά κύματα για να διαλύσει τις ινώδεις πλάκες. Τα ηχητικά κύματα προσφέρονται από μια συσκευή έξω από το σώμα. Μπορεί να χρειαστείτε νάρκωση κατά την διαδικασία. Η τεχνική αυτή είναι ασφαλής , αλλά τα αποτελέσματά της είναι αβέβαια.

Κανονική Εγχείρηση. Εγχείρηση δηλαδή με συμβατικά χειρουργικά μέσα. Αρκετές διαθέσιμες επεμβάσεις είναι:

  • Τεχνική Nesbit – αφορά την αφαίρεση μερικού ιστού από το πλάι του πέους από την άλλη πλευρά που βρίσκεται η πλάκα. Αυτό έχει θετικό αποτέλεσμα αλλά μικραίνει το πέος.
  • Πτύχωση – με αυτή την διαδικασία τυλίγεται ο φυσιολογικός ιστός από μόνος του και δεν αφαιρείται τελείως.
  • Αφαίρεση της πλάκας – αυτό μερικές φορές συνδυάζεται με την εισχώρηση μιας πλαστικής ράβδου (προσθετικό μέλος) για να δράσει εναντίον τυχόν σμίκρυνσης.
  • Επέμβαση με Laser – laser με διοξείδιο του άνθρακα χρησιμοποιείται για να λεπτύνει την πλάκα.

Ποία είναι η πρόγνωση για το Peyronie’s Disease;

Μία μελέτη διαπίστωσε ότι μόνο 13 από τους 100 άνδρες έγιναν εντελώς καλά χωρίς κάποια θεραπεία. Από τους υπόλοιπους, οι μισοί είχαν ήπια αλλά συνεχή συμπτώματα και οι άλλοι μισοί είχαν αυξανόμενους πόνους και/ή καμπυλότητα του πέους.

Με θεραπεία, η κατάσταση μπορεί συχνά να βελτιωθεί. Ωστόσο, χρειάζεται περισσότερη έρευνα για να διερευνηθεί η επίδραση διάφορων διαθέσιμων τρόπων αντιμετώπισης του Peyronie’s Disease.

Αφήστε μια απάντηση